Veel mensen vinden het moeilijk om hun grenzen aan te geven. Ze zeggen vaker “ja” dan ze eigenlijk willen, passen zich aan of lopen zichzelf voorbij. Niet omdat ze zwak zijn, maar omdat ze onderweg het contact met hun eigen behoeften zijn kwijtgeraakt.
Een grens aangeven begint namelijk niet met het woord nee. Het begint met voelen. Wat gebeurt er in je lichaam? Waar verlang je naar? Wat heb je op dit moment nodig?
In mijn praktijk werken we niet alleen met praten, maar juist ook met het lichaam. Je lichaam liegt niet. Het laat vaak al veel eerder zien dat iets niet klopt: spanning in je schouders, een knoop in je buik, onrust of vermoeidheid. Door daar met aandacht bij stil te staan, ontstaat ruimte om weer te voelen wat echt van jou is.
Vanuit dat bewustzijn worden grenzen geen harde muur, maar een manier om goed voor jezelf te zorgen. En juist wanneer je jouw eigen behoeften serieus neemt, ontstaat er vaak meer rust, meer verbinding en meer vrijheid in contact met anderen.
Want gezonde grenzen gaan niet over afstand creëren. Ze gaan over dichtbij jezelf blijven.
Geef een reactie